" بیکرانه "

در انتهای هر سفر
 در آیینه
 دار و ندار خویش را مرور می کنم
این خاک تیره این زمین
 پاپوش پای خسته ام
 این سقف کوتاه آسمان
 سرپوش چشم بسته ام
 اما خدای دل
 در آخرین سفر
 در آیینه به جز دو بیکرانه کران
به جز زمین و آسمان
چیزی نمانده است
گم گشته ام ‚ کجا
ندیده ای مرا ؟

                                            " زنده یاد حسین پناهی"

" ترانه ی اشک و آفتاب "

ــ دريا دريا     چه‌ت اوفتاد     که گريستي؟ ــ تاريک‌تَرَک يافتم از آفتاب     خود را. ــ پي‌سوز ِ انديشه را     چه‌ت اوفتاد     که برافراشتي؟ ــ تابان‌تَرَک يافتم از آفتاب     خود را.                                                             خرداد ِ ۱۳۶۵

بیژن ترقی

بختم مدد نکرد چو با کاروان روم

می سوزم آن قدر که چو دود از میان روم

بخت سبک عنانم اگر همرهی کند

چون گرد ره به بدرقه ی کاروان روم

سر می کشم چو شعله که برخیزم ، ای دریغ

کو پای قدرتی که پی همرهان روم

چون تشنه ای به نیمه ره عمر مانده ام

زین شوره زار با لب سوزان چه سان روم

امکان بی وفایی از این بیش چون نبود

بر جان زدم شرار که تا لامکان روم

صحرا سکوت مرگ گرفته ست و من خموش

شمع مزار خویش شدم کز جهان روم

خاکسترم به جای نماند به یادگار

با گردباد حادثه تا آسمان روم

                                               "بیژن ترقی"

لب خاموش

امشب به قصه دل من گوش مي کني
فردا مرا چو فصه فراموش مي کني

اين دُر هميشه در صدف روزگار نيست
مي گويمت ولي تو کجا گوش مي کني

دستم نمي رسد که در آغوش گيرمت
اي ماه با که دست در آغوش مي کني

در ساغر تو چيست که با جرعه نخست
هشيار و مست را همه مدهوش مي کني

مي جوش مي زند به دل خم بيا ببين
يادي اگر ز خون سياووش مي کني

گر گوش مي کني سخني خوش بگويمت
بهتر ز گوهري که تو در گوش مي کني

جام جهان ز خون دل عاشقان پر است
حرمت نگاه دار اگر نوش مي کني

سايه چو شمع شعله در افکنده اي به جمع

زين داستان که با لب خاموش مي کني

                                                       هوشنگ ابتهاج (ه.ا.سایه)

قطعه ای از استاد فریدون مشیری برگرفته از کتاب "مروارید مهر" چاپ ۱۳۶۵

" فریاد های خاموشی "

دريا ، - صبور و سنگين –

                             مي خواند و مي نوشت :

« ....  من خواب نيستم !

خاموش اگر نشستم  ،

                    مرداب نيستم !

روزي كه برخروشم و زنجير بگسلم ؛

          روشن شود كه آتشم و آب نيستم !  »

        و قاف حرف آخر "عشق" است ،

                              آنجا که نام کوچک من آغاز می شود!

*******************************************************************    

درگذشت ناگهانی قیصر ملک شعر معاصر ، پور امین وطنمان زنده یاد دکتر قیصر امین پور بر شعر دوستان و ایران دوستان تسلیت باد.

حرفهاي ما هنوز ناتمام ...
         تا نگاه مي‌كني : 
                                 وقت رفتن است
         باز هم همان حكايت هميشگي !
         پيش از آن كه با خبر شوي !
         لحظه عزيمت تو ناگزيز مي‌شود
         آي ...
         اي دريغ و حسرت هميشگي ! 
         ناگهان
                         چقدرزود 
 
                                    دير مي‌شود !

(قیصر امین پور)

خدایش بیامرزد. نظر یادتون نره.

حمید مصدق

حمید مصدق در سال 1318 در شهرضا از شهرهای پیرامون اصفهان به دنیا آمد آموزشهای دبستانی و دبیرستانی را در شهرضا و اصفهان به پایان برد در سال 1338 به تهران آمد و رشته بازرگانی موسسه علوم اداری و بازرگانی را پایان رسانید از دانشکده حقوق تهران لیسانس خود را گرفت تا سال 1348 در موسسه تحقیقات اقتصادی به عنوان محقق کار میکرد
از سال 1350 به عضویت هیات علمی دانشگاه درآمد و از سال 1357 به کار وکالت روی آورد
در سال 1354 سفری به انگلستان داشت
در 1351 ازدواج کرد و دو فرزند به نامهای ترانه و غزل دارد

(منتظر شعرهای این شاعر عزیز کشورمان باشید)

نظر یادتون نره!

سلام

قصد دارم از این به بعد اگه بتونم بصورت سریالی از شعرهای شاعران معاصر آپ کنم .

"خواهشمند است نظر فراموش نشود" که نیاز نیست ، چون خودتون بدون اینکه ما بگیم نظر میدین!

ممنون از همه؛

چند وقتیه که خیلی شلوغم و نمی تونم آپ کنم .امیدوارم ببخشید.

فعلاً یه عکس به مناسبت تولد ۷۹ سالگی استاد حسن کسایی از وبلاگ تحریر تقدیم به دوستان تا بعد.